Orzel

KOLEJNY RAJD ROWEROWY DO ŚMIEŁOWA

Logo

Dscn4062 (copy)

KOLEJNY RAJD ROWEROWY DO ŚMIEŁOWA

 

            17 września grupa młodzieży z Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 im. Powstańców Wielkopolskich z Wrześni i oddziału zamiejscowego szkoły w Pyzdrach brała udział w corocznym rajdzie rowerowym do Śmiełowa.

            Rowerzyści pod opieką pana mgr inż. Marka Jankowskiego, mgr. inż.  Piotra Kapelaka, ks. Bogumiła Czulińskiego i mgr Beaty Sieradzkiej wyruszli o godzinie ósmej spod budynku szkoły w Pyzdrach. Po kilku kilometrach dotarli do przeprawy promowej w Pogorzelicy, a następie do pałacu w Śmiełowie. Wszyscy po pokonaniu 15 kilometrów dotarli z uśmiechniętymi buziami do świątyni wieszcza. Tutaj zwiedzano klasycystyczny pałac z końca XVIII wieku, mieszczący muzeum Adama Mickiewicza. To właśnie tutaj po wybuchu powstania listopadowego w sierpniu 1831 zatrzymał się poeta, który jako emisariusz wiózł ze sobą pisma od Legacji Polskiej w Paryżu dla Rządu Narodowego. Śmiełów leżał bowiem na grancy Prus i Rosji. W czasie trzytygodniowego pobytu w majętności Gorzeńskich Mickiewicz występował pod przybranym nazwiskiem Adama Műhla oraz jako rzekomy kuzyn właścicieli i nauczyciel ich synów: Antoniego i Władysława. Wśród postaci, z którymi poeta spotykał się w Śmiełowie, była siostra Antoniny Gorzeńskiej – Konstancja Łubieńska, z którą połączył Mickiewicza najpierw romans, potem przyjaźń trwająca do końca jego życia. Skrzętni biografowie odkrywający tajniki życie poety twierdzą, że był on mężczyzną, który szybko się zakochiwał w wielu kobietach. W muzeum zgromadzone są obrazy, rzeźby, druki i wyroby rzemieślnicze związane z Adamem Mickiewiczem. Osobne pokoje poświęcono ważnym dziełom Panu Tadeuszowi i Dziadom. W pokoju Pana Tadeusza zgromadzono najstarsze wydania wielkiej epopei, począwszy od pierwszej paryskiej edycji z 1834 roku. Prezentowane są tu także obcojęzyczne wydania Pana Tadeusza, jak też ilustracje do tego dzieła, w tym cykl drzeworytów wg rysunków Andriollego z 1881 roku i znany obraz L. Kaplińskiego Spowiedź Jacka Soplicy. W pokoju Dziadów pokazano rolę, jaką dramat odgrywał w dziejach naszego kraju. Obok pierwszych i rzadkich wydań dzieła znajdują się ilustracje, wśród nich: najstarsza litografia z 1883 roku, drzeworyty S. Mrożewskiego (1929 r.) oraz monotypie J. Kraupe (1956 r.). Zdjęcia i plakaty pokazują, jakim wyzwaniem jest to dzieło dla wielu pokoleń reżyserów, począwszy od S. Wyspiańskiego, J. Grotowskiego, K. Dejmka. Do muzeum należy również zabytkowy park otaczający pałac, wraz z Ogródkiem Zosi i pomnikiem Mickiewicza. Park o powierzchni 14 ha z czytelnym układem serpentynowatych ścieżek i starym korytem Lutyni, z wyspą oraz trzema mostkami, stanowi miniaturę ogrodu angielskiego.

            Po uczcie duchowej nadeszła uczta dla ciała. W przyległym do pałacu ogrodzie urządzono ognisko, w którym uczniowie piekli kiełbaski zasponsorowane przez Radę Rodziców z oddziału zamiejscowego w Pyzdrach i OHP we Wrześni. Po posiłku i zasłużonym odpoczynku czekała jeszcze wszystkich droga powrotna do Pyzdr. Tym razem wiodła ona przez Rudę Komorską.

            Około godzny 15.00 wszyscy wrócili do szkoły. Tylko niektórzy narzekali na bolące nogi i częsci ciała, na których siedzieli na rowerach. Nikt jednak nie żałował wspólnie spędzonego czasu.

<< wstecz